Corona heeft een behoorlijke invloed op ieders leven. Voor coassistenten is deze impact misschien nog wel groter dan voor de meeste andere studenten. Waar anderen vanuit huis college konden volgen, zaten wij thuis te wachten tot er weer plek voor ons was in het ziekenhuis. Gelukkig viel deze tijd vaak deels in te vullen met andere wetenschappelijke stages of blokken, maar lang niet altijd. Veel mensen lopen dus alleen nog maar meer uit op hun al zesjarige studie. Hoewel de coschappen voor een groot deel weer zijn opgestart, is corona nog wel merkbaar. Benieuwd naar de ervaringen? Lees dan verder. 

Eerste golf

Coassistenten werden abrupt naar huis gestuurd toen bleek dat de eerste golf van corona problematische gevolgen ging hebben voor de ziekenhuiszorg. Er was onvoldoende begeleiding van coassistenten en bovendien was er een schaarste aan middelen. Beschermende kleding, mondkapjes, handenalcohol, niemand had verwacht dat we het in zulke grote aantallen nodig zouden hebben op korte termijn. Vandaar dat de keuze ook snel gemaakt was dat de co maar beter gauw naar huis kon. 

Over het algemeen waren de coassistenten begripvol. Maar ergens voelde het voor mij ook wel jammer. Ik ben al een aardig eindje op weg in mijn studie en had het gevoel dat ik ook nuttig kon zijn en kon helpen. Wellicht dan niet voor studiepunten, maar wel omdat ik ervan overtuigd ben dat coassistenten goed kunnen ondersteunen. Hier en daar ontstonden gelukkig wel een aantal projecten en coassistenten konden zichzelf tijdens deze pandemie al snel nuttig maken indien gewenst. Denk hierbij aan de corona teststraat of bij het bron- en contactonderzoek bij de GGD. 

Coschappen weer opgestart 

Nu de coschappen voorzichtig aan gaan lopen, zijn we ook weer welkom in het ziekenhuis. Maar wat is de medische wereld opeens een andere leeromgeving voor de co. Beeldbellen, afstand houden, mondkapjes en gesloten kantines zijn het nieuwe normaal. We kunnen regelmatig niet bij besprekingen zijn omdat er dan teveel mensen in één ruimte zijn. Het mondkapje gaat alleen even af voor een kopje koffie of een boterham. Elke verkoudheid levert angst op dat je je coschap zult moeten onderbreken. Doordat er veel meer gewerkt wordt met telefonische contacten, zijn er minder patiënten die fysiek op de poli komen. 

Leerzame tijd en verloren leermomenten 

Persoonlijk denk ik dat het voor coassistenten zowel een hele leerzame tijd is als een tijd waarin veel leermomenten blijven liggen. Omdat er minder patiënten fysiek in het ziekenhuis zijn en er minder operaties en onderzoeken plaatsvinden, zijn er nou eenmaal minder leermomenten voor ons. Het is echter niet zo dat er helemaal geen patiënten meer aanwezig zijn. De leermomenten zijn er dus wel, maar je moet er soms wat harder naar op zoek. Anderzijds kunnen weinig dokters zeggen dat ze een pandemie hebben meegemaakt tijdens hun studie. We staan er met onze neus bovenop, we kunnen leren van de aanpak. We kunnen veel leren over het zorgsysteem en de capaciteit in Nederland. We kunnen leren over de flexibiliteit en veerkracht van de zorg, we zien hoe snel er geschakeld kan worden. 

Corona: voor- en nadelen voor de co

Corona heeft dus zeker nadelige gevolgen voor coassistenten gehad. Misschien heb je wel studievertraging opgelopen en heb je daardoor financiële zorgen. Het heeft ook veel onzekerheid veroorzaakt, we wisten lange tijd niet waar we aan toe zouden zijn. De reguliere zorg is afgeschaald, dus er zijn minder leermomenten. Anderzijds is het enorm bijzonder om een pandemie mee te maken, zeker vanuit je rol als iemand die in opleiding is in de zorg.

Hoe denk jij over corona en coschappen?